DNF, Did not finish, kort en hard. Maar het ging spijtig genoeg niet anders. Ik had al last van de rug en moest in Stoumont eigenlijk op een mirakel hopen.

Door de vele looppassages werd dit echter onmogelijk, elke stap ik zette zorgde voor een pijnscheut. En daarom werd het niet mogelijk de fiets bij te sturen of vlug van de fiets af te springen of te lopen.

Vanaf volgende week mag de kiné me terug onder handen nemen en hoop ik op beterschap. De klassementen heb ik al definitief aan de kant geschoven en zal wanneer alles terug in de plooi zit via enkele marathon's terug in het ritme komen.

Een datum wil ik hier helaas niet opkleven, liever vroeg dan laat, maar zeker niet té vroeg.

Met zaterdag eerst nog een militaire parade in Brussel trok ik verder naar Houffa. Ik zou er enkel de twee eerste etappes rijden en dan maandag Ward met mijn nummer laten starten. Omdat ik maandag andere dingen te doen had.

De eerste etappe bestond uit 2 lussen van 13 km en verrassend genoeg zaten er toch wel mooie stukken in. De afdaling van Foss D Outhe en dan nog 3 pittige van het WB parkoers. Niet verwacht, want de achterhoede zou hier toch moeten afstappen.

De startklim gaat wat gezapig en mee zit ik in de file erna. Een heel stuk bobbelen door een dreefje en dan even spurten op de weg en lekker afdalen. Via een bosje komen we al snel aan Foss D Outhe en het linkse paadje bezorgt me weer twee plaatsen winst op enkele meters.

Daarna is het toch een heel stuk klimmen langs st Roch en daar rijdt Steven weer van me weg. Dan volgt een zeer snelle afdaling om terug aan het WB parkoers te beginnen. Aan de zigzag moet ik enkel afstappen aan de laatste bocht door een valpartij voor me, maar de andere kan ik ongehinderd afrijden, super leuk dus. Hier passeer ik Steven dan terug, en aan de finish kom ik bij Wouter Wuilmus. Leuk om tussen hen een duel uit te vechten. Al rijden ze al snel van me weg op de klim, maar op de Foss kan ik Wouter terug voorbij jumpen net aan de drop.

In de beklimming weer omgekeerd en ook Steven stuift als een berggeit weg. Maar het technische stuk op het circuit is weer eentje voor mij. Bij de zigzag kom ik beneden in Steven zijn wiel en daarna kan ik volhouden tot de streep. Een 47e plaats maar vooral leuke race!

Na een koude nacht met vooral veel bibberen en weinig slapen in de auto staat er zondag 80 km op het programma.

Het parkoers is wel héél snel en de eerste helft gaat het vlotjes in een grote groep. Maar met een sneeuwbui en temperaturen onder het vriespunt begeven met vingers het toch een beetje.

Schakelen wordt toch zeer moeilijk en mijn tempo zakt. Ik moet het stuur altijd lossen om met de palm te schakelen, plezant is anders...

En een km of 20 komt de trein van Steven, Bob en Bas voorbij dus vandaag is het voor hen.

Op een kilometer of vijf komt ook Tom even bij me, maar met een finale op het WB parkoers kan ik hem nog even voorblijven. Zondag was het goed voor een 48e plaats.

En na de tweede dag sta ik 44e in het klassement. Na een lekker warme douche is het terug huiswaarts.

Maandag reed Ward dus met mijn nummer naar een 9e plaats! En schuif ik (eigenlijk ward) in het klassement naar plaats 17. Dus voor degene die mijn uitslag vreemd vonden, weten zij nu waarom dus.

44. 213 BEL19850330 SMEYERS Eli 27 MOOZES FACTORY TEAM 47 1:18:45 48 3:37:36 4:56:22 +0:40:34 21 ELI GEEL

3 dagen puur bikeplezier, een ideale manier om je verjaardag te vieren, niet? Vrijdag trokken we al met het team naar het bikemekka in Houffa.Even ons installeren en een kopje koffie met Birthday koekjestaart van moemoe om de verjaardag écht te vieren. Om dan, eens de nacht gevallen was de lichtjes op de bike te spelden. Een kleine twee uur reden we door de donkere paadjes om Houffa. Niet al te technisch maar de één als groot licht en de andere net iets minder maakte het toch leuk.

Zaterdag stonden er twee trainingen gepland, voormiddag goed voor 3u biken. De vaste route en daarna geile spielerei op het wereldbekercircuit! Daar hebben we toch even onze bikehartjes mogen luchten!

Namiddag was het plan om de lus voor de Open race en de opening van de HOT te verkennen. Maar omdat deze ubersaai was draaiden we al snel wat andere wegen in.

Na nog een lekkere maaltijd en de biertjes (en witte wijn :) ) kropen we voldaan onder de wol.

Zondag stond er immers de chrono in Olne op het programma. We vertrokken in de laatste golf. Die was niet echt dichtbevolkt. Maar net als we vertrekken komen de 3 koplopers van een vroegere groep door. Even stompen en meeschuiven. Maar dat was van korte duur. In de klimmen lukt het nog net niet om hard te gaan. Maar een 11+ bike is nu eenmaal geen berggeit.

Dan maar wat temperen en we werken met het hele Moozes peloton de eerste toer bijna samen af.

Samen met Kristof nemen we wat voorsprong en gaan de laatste ronde in. Daar haakt hij af en kan nog even samen met een SwitchOn biker mee. Maar die gaat ook niet meer mee. Dus nog een 30 km solo rijden. Ik probeer het tempo erin te houden maar denk net één Wcupje te weinig genomen. En ik had dan ook een klein dipje. Niet getreurd want het weer zat goed, en de sfeer in het team nog beter.

Om echt mee te strijden zal ik toch een lichtere fiets moeten hebben, als je zelf geen klimmer bent, heb je nu eenmaal een lichte stijve fiets nodig.

Maar daar wachten we in volle spanning op, de carbon versie is besteld, maar zoals bij vele firma's zijn er nu eenmaal lange wachttijden.

Pepingen moest de eerste afspraak van het jaar worden. Maar wel met doelstelling om met wat geluk in een juiste groep te kunnen meeschuiven.

Maar geluk telt niet in de koers en wanneer er na een halve ronde flink doorgesnokt wordt op de gravel helling is het al over en out.

Ik kan nog wel even wat korter komen maar ik heb de power niet om te klimmen. Ik verzeil al snel naar de achtergrond en probeer me wat te handhaven. Uiteindelijk werd het een 11 of 12 plaats. Het brein weet dat ik na een langere rust en trage opbouw nu nog niet goed kan zijn. Maar als je dan in de koersen niet meekan wringt dat wel wat.

Het zal dus nog makkelijk twee maanden duren eer ik hopelijk wat vanvoor op het strijdtoneel kom. Maar de klassementen zullen dit jaar allicht een ondergeschikte rol krijgen.